جدی ام نگیر

آبانگاه

مهر یاد تو را

با خود میبرد به سالهای دور خاطره ای

- گیج -

از اتفاق سرما زده ی دستهای استخوانی دخترکی

پشت شیشه های کافه هفتاد و هشت

با یک مماغ سرخ

وسط خیابانی که از قرار

آبان نام داشت.

و ساعت هنوز چهار بود

که صدا میزد مرا

بلانشو...

همین که هست !...